In deze lezing neemt Br. Vaya u mee naar de betekenis van uw dromen.
Het sturen van die dromen middels uw gedachtenkracht en wat u er zelf mee kunt doen
is de rode draad door zijn verhaal.
Een verfrissende en bemoedigende lezing die onder geen hoofdkussen mag ontbreken.
De ontsnappingsmogelijkheid die de droom is en hoe die te gebruiken komt eveneens
aan de orde. Maar bovenal nemen de woorden van Br. Vaya veel onbegrip en angst weg.
De redactie, LICHTSFEREN.COM
GEDACHTENKRACHT EN DROMEN
Gedachtenkracht en dromen lijken twee totaal verschillende dingen, totdat u begrijpt
wat gedachtenkracht is. Totdat u begrijpt wat dromen zijn.
Gedachtenkracht. Elk mens denkt. Elk mens heeft gedurende zijn hele bestaan op Aarde
diverse gedachten. Toch onderscheiden mensen zich in de manier waarop ze die gedachten
uiten. Als ze iets willen proberen ze die gedachte te materialiseren en een vaste
vorm te geven.
De ene mens lukt het in een relatief korte tijd en de ander heeft er relatief veel
tijd voor nodig of sterker, die lukt het helemaal niet. En dan zegt men, die eerste
die het wél lukt en zelfs in een relatief korte tijd, die heeft een sterke gedachtenkracht.
Degene die er lang over doet om te krijgen wat hij hebben wil heeft een zwakke gedachten-kracht.
Nu kunt u deze opmerking nemen voor wat zij is maar het is wél de essentie waar alles
om draait.
Iemand met een sterke gedachtenkracht zal snel willen handelen en daardoor in de
praktijk weinig tijd inbouwen om meditatief te zijn. Dus ook weinig tijd inbouwen
om te overdenken of hij het ook werkelijk wil en wat de gevolgen zijn van dat willen.
Hij heeft het reeds bereikt voor een ander klaar is met het uit te werken. Dat is
leuk, dat is prettig, maar er zit een groot gevaar aan.
Wij zeggen dan in de praktijk, iemand met een sterke gedachtenkracht kan heel hoog
stijgen in een heel korte tijd, maar kan daardoor ook heel diep vallen.
Een ander met een zwakke gedachtenkracht kan niet zo diep vallen, want hij zal er
lang over doen voor hij het eerste plateau en het tweede plateau op de berg heeft
afgelegd.
Er zit dus aan alles een vóór en een tegen. Het één is niet beter dan het ander.
Maar.. maar, was dat maar zo. Want de praktijk is namelijk anders. Dan moet je zeggen,
iemand met een sterke gedachtenkracht heeft dát bereikt door kennis en kunde en opgedane
ervaringen in eerdere incarnaties. U zou het een verworvenheid kunnen noemen. Maar
pas op, want dat zou inhouden dat die ander met een zwakke gedachtenkracht, geen
verworvenheid heeft dienaangaande. En misschien is dat ook zo. Maar dan is hij nog
niet slechter af.
Want een sterke gedachtenkracht kun je leren. Want een ander woord voor gedachtenkracht
is concentratie. Iemand die zich kan concentreren zal binnen relatief korte tijd
een sterke gedachtenkracht bereiken.
Concentratie - meditatie - contemplatie. Met andere bewoordingen, iemand die in staat
is te mediteren is iemand die tijd neemt voor zichzelf, tijd voor de meditatie; die
de rust in zichzelf kan bouwen, kan opbouwen, de rust in zichzelf kan opbouwen om
tot een meditatie te komen. Een ander woord voor meditatie - en u kent dat - is nadenken
over. Het heeft dus ook met gedachtenkracht te maken.
Uiteindelijk komt u in een situatie dat uw gedachteleven, uw concentratie, de rust
waarmee u dingen doet en dergelijke, met elkaar te maken hebben en in één lijn te
benoemen zijn.
Iemand met een sterke gedachtenkracht heeft een sterke concentratie en is in staat
vanuit die sterke concentratie diepgaand te mediteren, tot op het diepst van zijn
eigen bewustzijn en zo tot op het diepst van zijn eigen ziel te komen.
Mensen met een zwakke gedachtenkracht verspillen vaak energie, waardoor ze onrustig
zijn en dus niet kunnen mediteren. Ze proberen het, maar ze kunnen het maar relatief
korte tijd vasthouden. Ze hebben de rust niet om bij zichzelf te komen. Ze hebben
de rust niet om hun eigen aura te ontwapenen. Want ze zijn bang en zeggen dan: “Dan
kunnen anderen bij mij binnenkomen, dan voel ik zo sterk de invloed van anderen.”
Dat is niet waar, dat zit in hun denken, maar dat willen ze graag horen als alternatief
om hun eigen onkunde niet naar buiten te hoeven brengen.
Wat er dan gebeurt is dat de mensen met een zwakke gedachten-kracht vaak veel energie
verspillen. Die mensen dromen veelvuldig maar hebben in de praktijk nauwelijks controle
over hun dromen. Met tot gevolg dat vele dromen “angstdromen”, worden.
En dan zijn er twee dingen die ik duidelijk wil onderscheiden. Bewustzijn op zich,
kan een laag of een hoog bewustzijn zijn. De éne mens heeft een hoger bewustzijn
dan de ander. Dat heeft hij bereikt door acceptatie van het leven en dikwijls ook
door positiviteit in eerdere incarnaties. Totdat een clairvoyance bereikt is en de
mens helder in het leven kijkt. Niet alleen in het spel “ik zie ik zie wat u niet
ziet”, maar ook helder in het leven kijkt.
Dan ontstaat er een situatie dat er twee vormen mensen overblijven. De mens waarvan
men dan globaal genomen zegt: “die mens heeft een sterke gedachtenkracht”. Die mens
is in staat zijn dromen te beïnvloeden. Sterker nog, hij kan zelf als mens bepalen
wat hij dromen wil. Hij hoeft de beelden maar te materialiseren en hij gaat over
de beelden dromen.
En dan zal hij misschien iets verder gaan dan hij heeft vastgelegd, maar het heeft
allemaal met elkaar te maken. Hooguit kan het zo zijn dat hij wat hij zelf concretiseert
vastlegt als een uitgangspunt. Met als logisch gevolg dat alles wat daarna komt daaruit
afkomstig is. Maar in wezen heeft hij dan zijn droomwereld, zijn droomleven zelf
bestuurd. En dan is er natuurlijk de andere mens die afwacht, bang is of zelfs nooit
wil dromen en daardoor het diepe contact met zijn ziel mist!
Een mens heeft aandacht nodig om te leven. Als hij die aandacht niet krijgt wordt
hij ziek, of hij zorgt dat hij die aandacht krijgt. Veelvuldig bedenkt zo iemand
dan zogenaamde spirituele verhalen. En zegt dan: “Ik ben al of niet seksueel benaderd
door lagere lustbelevende elementen uit de astrale wereld. Ze wilden seks met mij,
of ze wilden iets anders met mij, of ze belagen mij en laten mij bepaalde dingen
doen die ik niet wil doen.” Vaak is de wens de vader van de gedachte. En als die
wens niet op Aarde bij dagbewustzijn kan worden uitgevoerd, of misschien heel simpel
gezegd als die mens die aandacht niet krijgt, dan zal hij die aandacht verleggen
naar zijn droomwereld. Dan zal hij angstige dromen krijgen. Dat is de enige mogelijkheid
om overdag die aandacht te krijgen. Want die angstige dromen zal hij vertellen; zal
hij vertellen aan zijn therapeut, aan zijn psycholoog, aan zijn psychiater en wat
dies meer zij.
Uiteindelijk zal die mens met een zwakke gedachtenkracht, die misschien als ziel
net zo’n groot bewustzijn heeft als de ander en vergist u zich daar niet in, het
op Aarde niet zelf kunnen doen. Hij zal een goeroe nodig hebben, hij zal een kerk
nodig hebben een kerkgenootschap, hij zal een partner nodig hebben, hij zal veel
mensen nodig hebben om hem heen die hem aandacht geven. Zoals zieke mensen aandacht
vragen, anders zouden ze nooit beter worden, maar dat is positief. Maar als je niet
ziek bent maar je wilt graag ziek zijn om aandacht te hebben, is dat negatief.
Gedachtenkracht wordt bestuurd vanuit de menselijke wilskracht en de menselijke
geest: Wil ik werkelijk iets, óf wil ik de beslissing over laten aan anderen. Want
als ik het fout doe heb ík het gedaan, als een ander voor mij beslist heeft de ander
het gedaan. Wil ik wel werkelijk die gedachtenkracht materialiseren. Wie zal mij
daarop beoordelen?
Dan mag u tijd inbouwen, om het te overdenken en het er misschien ‘s nachts met uw
geleidegeest over te hebben. Natuurlijk, maar dan moet u weten wat u wilt. Dan mag
uw geleidegeest zeggen: “U moethet niet doen.” Dan nog zou u kunnen zeggen: “Maar
ik doe het welwant ik wil het.” Dat is gedachtenkracht, dat is positiviteit. Tenzij
uw geleidegeest u natuurlijk kan overtuigen.
In het mysterie van de menselijke geest zal de mens eerst bij zichzelf moeten komen
en diep in zichzelf moeten voelen. En dan blijft er maar één ding over: “ Wat wil
ik zelf ”. Dan zullen gedachten krachten zijn. En dan kan elke gedachte in seconden
zijn vorm krijgen en werkelijkheid worden.
Als u het wilt, dan is het er al. Dan hebt u er zomaar in te stappen. Dan heeft u
het eigenlijk van tevoren reeds met uw gedachtenkracht gematerialiseerd.
Dan bent u iemand met een sterke gedachtenkracht. Dat is iemand met een sterke wilskracht.
Maar, er is géén weg meer terug, anders dan dat u diep naar beneden valt en helemaal
“terug naar af” overnieuw zou moeten beginnen.
En dan nog kunt u weer opnieuw zeer snel omhoog krabbelen als u het zelf doet. Als
u weet waarom u teruggevallen bent, als u dat accepteert van uzelf en met nieuwe
krachten opnieuw omhoog klimt.
Maar wanneer u in de negatieve situatie, en ik noem dat even gemakshalve “zwakke
gedachtenkracht”, blijft zitten en verwonderd om u heen spartelend uzelf afvraagt,
wat is er gebeurd, waarom ben ik teruggevallen, bent u alleen maar bezig tijd en
energie te verspillen. En als u dan vervolgens nog eens drie maanden gaat klagen
en aan iedereen die u tegenkomt gaat vertellen hoe verschrikkelijk het met u is dan
bent u niets anders aan het doen dan maanden lang energie verspillen. En dan zult
u moeizaam uit dat dal omhoog krabbelen. Dat is de essentiële basis van gedachtenkracht.
Ieder mens droomt. Ik heb eens eerder gezegd: “Als je droomt ben je net een engel.
Je kunt gaan en staan waar je wilt. Je kunt je lichaam loslaten. Je kunt vliegen
als een engel. Je kunt de Aarde, de massa ontstijgen.” Dit is ook zo. Maar ik wil
er dan wel bij vertellen dat de droombeleving voor veel mensen een soort vlucht is
uit het aardse bestaan?
Dat wat een verwerkingsproces is van het leven, men noemt dat dag- verwerking, komt
in wat u de droomwereld noemt - en dat is eigenlijk de echte droom - in zwart-wit
naar de oppervlakte. Er kan een enkele kleur- of geur-ervaring aan toegevoegd worden,
maar niets meer dan een énkele geur- dan wel kleur-ervaring. Maar dat mag u eigenlijk
vergeten. Gemakshalve zeg ik dan, de droombeleving als dag verwerking, speelt zich
af in zwart-wit in de menselijke geest!
Wat is nu de dag-verwerking? Dat zijn dingen die u niet helemaal verwerkt hebt. Maar
niet alleen in de dag die achter u ligt. Vaak is dit zo maar misschien even zo vaak
niet, want wanneer u iets niet verwerkt dan kan dat gaan stapelen. En dan kan het
zijn dat het uit uw jeugd afkomstig is. Het kan zijn dat het uit uw pubertijd of
uit de beginjaren van uw volwassenheid komt. Kortom dat het tien, twintig, dertig
jaar lang in uw bewustzijn nog niet verwerkt is. En dan komt het vaak later, wanneer
u er aan toe bent om het te begrijpen en te verwerken naar de oppervlakte.
Want mensen toppen vaak hun angsten af. Hun verdriet, hun spanning, je mag het niet
naar buiten brengen. “Jongens huilen niet,” u kent die uitspraak. Er zijn andere
momenten dat ook naar meiskes en naar mannen en naar vrouwen toe gezegd wordt: “Je
kunt je verdriet maar beter niet tonen, dat is zwak. Je bent sterk wanneer je zwijgt.”
Maar als je niet de kans krijgt om je te uiten, als je niet het moment kan creëren
om je gevoel naar buiten te brengen, dan gaat dat gevoel stapelen. En daar kun je
vijf, tien, vijftien jaar later in je droombeleving, in de dag-verwerking, last van
hebben. En dat heeft dan niets met het moment te maken, althans niets met de dag
die achter u ligt.
Maar de dag-verwerking, als u dat woord wilt blijven gebruiken, die dag-verwerking
is in wezen niets anders dan een onverwerkt stukje karma. Onverwerkte stukjes karma,
of onverwerkte stukjes van het leven komen dan uiteindelijk naar de oppervlakte.
Diepste verlangens die niet uitgevoerd kunnen worden komen wanneer de hersenfuncties
zijn uitgeschakeld vanuit de ziel naar buiten. Verlangens die voor de ziel belangrijk
zijn. Maar het is te gemakkelijk mijn lieve vrienden om te stellen dat verlangens
die voor de ziel belangrijk zijn alleen maar geestelijke verlangens zouden zijn.
Stoffelijke, grofstoffelijke verlangens zijn voor de ziel vaak even belangrijk als
een spirituele invulling. Denkt u maar aan voedsel, denkt u maar aan rust en aan
slaap. Denkt u maar aan het eisende wat mensen soms nodig hebben wanneer ze door
anderen uit hun slaap gehouden worden, van: “Je kunt het wenden of keren maar nu
ga ik slapen, nu heb ik mijn rust nodig.” Mensen voelen zich dan schuldig als ze
dat zeggen. Maar het is niet zo, mensen kiezen voor zichzelf.
In alle gevallen zal de mens uiteindelijk in en bij zichzelf te rade moeten gaan
om te begrijpen dat hij ZELF zijn beste droomuitlegger is. Want elke droom heeft
te maken met een stuk van UW leven.
Stelt u zich voor mijn lieve vrienden dat u op enig moment de volgende situatie droomt:
Ik ga naar zolder of ben op zolder bezig en ik ga daar opruimen. Ik maak de zolder
schoon. Ik open kisten. Ik vind oud fotomateriaal. Ik vind oud speelgoed uit mijn
jeugdjaren. Ik vind daar allerlei verschillende attributen. Ik vind daar herinneringen.
En het één geef ik weg. En het ander gooi ik weg. En het derde poets ik op en dat
krijgt een nieuw bestaan in mijn huidig leven. Kortom, het is een selectie die mensen
maken.
Soms dromen mensen dat wel twee, drie, vier maal in een bepaalde marge van tijd.
Als de mens die droom probeert te begrijpen dan zal hij zoals bij elke droom in zichzelf
moeten kijken: Waar ben ik mee bezig. Wat vertelt die droom mij. Wat is momenteel
belangrijk, of wat was in de achterliggende periode belangrijk.
U zou dan kunnen stellen dat zo’n droom vaak vertelt dat u geestelijk aan het opruimen
bent. U heeft een stukje jeugd en u heeft uw puberteit achter u, u bent eigenlijk
in de volwassen wereld binnengestapt en u bent uw oude wereld aan het opruimen.
Maar het kan ook anders zijn. In een totaal andere situatie dezelfde droom. En diezelfde
droom wordt dan vaak gedroomd na een echtscheiding of na een verlies van een partner
door de Aardse dood.
Soms ook wel na afstand te moeten nemen van een maatschappelijke positie waar u 20
jaar heeft gewerkt en waar u al uw krachten gegeven hebt. Ineens valt dat weg.
Dan droomt u vaak precies hetzelfde. U gaat naar de zolder van uw bewustzijn. U gaat
naar uw hersenen en via die hersenen naar de zolder van uw bewustzijn en daar ruimt
u op, daar maakt u schoon, daar neemt u afstand van het oude, daar stapt u binnen
in het nieuwe. En dat is eigenlijk wat de droom u vertelt.
Er zijn mensen die met tussenpozen of achtereenvolgend steeds weer dezelfde voor
hen beangstigende droom hebben. Dat ze buiten lopen in het donker en dat ze achtervolgd
worden. Dat ze voor hun leven moeten rennen. En dat ze iedere keer net op tijd wakker
worden. Het gebeurt dus nét niet echt.
Het gebeurt dus net niet echt, maar de bijna traumatische achtervolging berokkent
hen zoveel angst, dat ze afhankelijk van hun positieve of negatieve gedachtenkracht
bij dagbewustzijn ook angst hebben. En de droom dusdanig wurgend kan werken dat
die overdag de vrijheid van handelen en denken en de vreugde in het leven aan die
mens ontneemt.
En toch, wanneer die mens de tijd nam om een half uur of een uur rustig te gaan zitten
en die droom te gaan analyseren, zou hij weten wat hij met zijn eigen droom aankan.
=Ik ben bang. Er is een grote angst in mij aanwezig. Ik word achtervolgd maar het
gebeurt telkens net niet echt. Ik word gelukkig net op tijd wakker.= Dan zou u kunnen
zeggen, de mens is bang voor het leven.
Maar hij hoeft er niet bang voor te zijn want het gebeurt niet. Alles waar hij bang
voor is gebeurt steeds niet. En dan zegt die mens: “Ja, maar je kunt het niet voorkomen,
je kunt die angst niet bedwingen, ik ben bang en wat kan ik er nu aan doen ..”.
En dat is de essentie van bewustzijn of gedachtenkracht.: Je kunt er wel degelijk
wat aan doen.
In de menselijke geest ligt namelijk een ontsnappingsclausule. U kunt zeggen, het
ventiel wat spanning ontlaadt wanneer de nood het hoogst is. Dan zegt men op Aarde
“dan is de hulp nabij”. Nu, ik zeg dan tegen u, dan gaat er vanzelf stoom van de
ketel. Meer kan er in die ketel, het lichaam, de aura niet blijven vastzitten. Meer
angst kan een mens niet aan. En dan komt het vanzelf naar buiten toe.
Dan zeg ik tegen u, wanneer u behoort tot die mensen die regelmatig nare achtervolgingsdromen
hebben, weet dan dat u bij dagbewustzijn bang bent voor het leven en heel veel angsten
hebt. En u kunt die angsten als u de tijd ervoor zou nemen zelf gaan analyseren:
Waar ben ik bang voor. En neem geen genoegen met uzelf door te zeggen “Dat weet ik
niet”.
Want als u therapeut zou zijn en u zou tegen uw cliënt of tegen uw patiënt zeggen:
“Vertel mij wat je voelt.” En die patiënt of cliënt zou zeggen: “Ik weet niet wat
ik voel, ik kan het niet verwoorden.” Dan neemt u daar ook geen genoegen mee!
Dan zoekt u een andere invalshoek om die cliënt of patiënt toch te laten vertellen
waar hij bang voor is, wat hij voelt en hoe sterk de pijn is. Vanuit uw kennis en
kunde gaat u proberen via therapeutisch handelen om de juiste ingang te krijgen.
Maar dat kunt u zelf naar uzelf ook mijn lieve vrienden.
Waarom maakt een mens zich afhankelijk van vreemden, vreemde artsen, vreemde psychologen
of psychiaters om een probleem op te lossen, terwijl u het zelf kunt.
Maar waarom kunnen veel mensen het niet? Omdat ze niet eerlijk zijn tegen zichzelf,
omdat ze weglopen. Vanuit de gedachte “ik kan er zelf niets aan doen, ik ben er niet
schuldig aan”, stapt men binnen in een heel apparaat van medici.
Toch kúnt u er veel aan doen. En als u bang bent voor de eenzaamheid doet u het maar
met één of meerdere mensen in een soort meditatie. Waarin u zegt: “Ik wil samen met
jullie een kort moment stil zijn. Ik wil nadenken over, en misschien kunnen we dat
met elkaar doen. Nadenken over .. mijn leven.”
En als u er niet achter kunt komen, begin dan bij de geboorte. U was beslist niet
bang, u was beslist niet bang op het moment dat u geboren werd. Want de kracht van
uw ziel, het bewustzijn van de achter u liggende incarnatie was zo groot dat u de
ziel wilde verankeren in het huidig leven.
Sommige mensen hebben pijn. Geestelijke pijn en/of lichamelijke pijn. Maar je kunt
je afvragen, hebben ze die of willen ze die. “Hebben ze die” betekent dan dat anderen
die pijn veroorzaken. “Willen ze dat”, dan trekken ze dat zelf aan. Alsof ze als
een ontvanger pijn uit de ether halen, vanuit de gedachte dat ze net zo moeten lijden
als Christus.
Maar dan komen we tot de kern, namelijk uw gedachtenkracht. Want gedachten zijn
krachten, daar kunt u niet omheen. En dan zult u de hele angst moeten ontrafelen.
Net zo vaak en net zo diepgaand tot u beseft: Angst, wat is dat? Angst, bestaat dat
nog? Angst, het is niet echt!
Dan valt het weg. En u zult ontdekken, zonder het probleem als probleem te hebben
opgelost, dat de achtervolgingsdromen bijna altijd al ophouden te bestaan voordat
het probleem is opgelost. Maar pas vanaf het moment dat u er mee aan het werk gaat,
want dan valt de spanning weg. U hebt de angst als het ware bevroren. U hebt de angst
bevroren, waardoor die hard geworden is, en hij kan niet meer als het water een andere
vorm aannemen.
U zult de angst van het leven over moeten hevelen naar een meditatie. Vanuit de meditatie
naar uw gedachten. Vanuit uw gedachten zult u er krachten aan moeten toevoegen, de
krachten van uw ziel. En vanaf dát moment met minder géén genoegen meer nemen.
Stelt u zich voor, dat ik tegen u zeg, u bent een stukje God. God in al zijn liefde
en al zijn kracht. U bent een ziel uit God ontsproten. Die ziel heeft leven na leven
onnoemelijk veel ervaringen opgedaan U bent een bewuste ziel en u behoort tot het
eind van de vierde sfeer.
Dan zult u misschien handenwrijvend zeggen: “Dan heb ik het er goed afgebracht.”
Dat mag mijn lieve vrienden, en dan hebt u het er misschien ook goed afgebracht.
Maar als dat zo is, en waarom niet, waar bent u dan nog bang voor? Dan is de ziel
toch de dirigent van het stoffelijk leven. Dat neemt u toch niet met minder genoegen.
Dan neemt u toch niet met geestelijke pijn genoegen.
Waarom moet de ziel pijn lijden? U kunt zich afvragen - dat is een discussie op zich
- of die ziel ooit pijn kan lijden, of dat het alleen maar in uw denken zit.
Maar die discussie wil ik nu niet met u aangaan. Ik zeg wel tegen u, wanneer u over
bewustzijn spreekt, écht over bewustzijn, neemt u dan nog genoegen met: “De ander
brengt negativiteit bij mij binnen.”? Dan zeg ik u vanuit onze geestelijke wereld,
dan bent u eigenlijk het woord bewustzijn niet waard.
Want u moet uw aura zodanig kunnen beschermen dat u door uw bewustzijn uit te stralen
uw gehele aura vult met krachtige en bewuste energie die naar buiten stroomt. En
wanneer dit stroomt kan er absoluut niets naar binnen stromen!
Denkt u maar aan water. Als water als een waterval naar beneden komt, heeft u het
toch echt moeilijk om via die waterval naar boven te komen. Want energie loopt maar
één richting heen. Wanneer u positief bent kan niemand bij u binnen komen, geen enkele
negativiteit, noch vanuit de astrale wereld, noch vanaf de Aarde.
Ik wil het u niet al te moeilijk maken, maar heel veel mensen die zeggen dat ze belaagd
worden staan dat zelf toe of willen dat zelfs. Omdat ze óf in een cultuur zijn opgevoed
en niet anders weten, dan zijn ze misschien ogenschijnlijk niet schuldig, anders
dan wanneer ze het echt over bewustzijn gaan hebben. Of, ze bevinden zich in spirituele
kringen waar men zegt: “Ja ik ben bewust, ik ben bewust.” En tegelijkertijd zeggen:
“De ander komt zo verschrikkelijk bij mij binnen, en de ander leeft op mijn energie,
en ik was maar even in de buurt van die ander en ik voelde de pijn.”
Die mensen doen zichzelf te kort en ontkennen daarnaast het positieve en het zelfs
het Goddelijke in zichzelf.
Als ik dan terugga naar het ontrafelen van een achtervolgingsdroom, dan zult u tegen
uzelf moeten zeggen: vind ik van mijzelf dat ik enig bewustzijn heb? Is het antwoord
nee, dan bent u voer voor psychologen en dan zullen er vele psychologen een goede
boterham aan u hebben. Zegt u: “Ja, ja natuurlijk heb ik bewustzijn, ja een geweldig
bewustzijn zelfs want ik ben een oude ziel, dat voel ik.” Dat mag. “Ik heb veel geleden
onder andere onder Pontius Pilatus.” Dat kan.
Maar dan vraag ik als broeder Vaya, hebt u er ook iets van geleerd, hebt u er ook
iets mee gedaan? Dat mag ook. Dus bent u een hele bewuste incarnatie en een hele
bewuste ziel. Hartelijk, hartelijk, hartelijk gefeliciteerd.
Maar vanaf dat moment mijn lieve vrienden staat u toch niet meer toe dat anderen
op uw energie leven. Vanaf dat moment, vanuit dat bewustzijn mijn lieve vrienden
staat u toch niet meer toe dat u zegt: “De ander komt zo bij mij binnen en heeft
mijn dag verprutst.” Vanaf dat moment leeft u toch in het licht, wandelt u toch in
het licht en werkt daar samen met de Witte Broederschap.
Vanaf dat moment kunt u zich toch niet meer door een ander de les laten lezen. Vanaf
dat moment kunt u toch zelf bepalen welke weg u gaat en neemt u daar zelf verantwoordelijkheid
in. Vanaf dat moment zegt u: “Dit is wat ik wil, dit is de weg die ik ga, en wie
mij lief heeft volgt mij.”
Dat waren de woorden van Christus, en die had en heeft bewustzijn.
Mijn vrienden zusters en broeders op Aarde, ik heb het grondpatroon gelegd aangaande
het mysterie van de menselijke geest. In dat grondpatroon gebeurt het dat heel veel
mensen, zo niet allemaal, regelmatig of meer dan regelmatig dromen. Dromen en uittredingen
zijn twee totaal verschillende facetten. Dromen is eigenlijk de dagbeleving van
vandaag naar gisteren, tot aan uw geboorte.
De uittreding is de ziel die zich losmaakt van het lichaam en die met geliefden in
de astrale wereld een soort rondreis maakt in de sferen. Vaak een doel uitzoekt,
een project, voor dat moment, en dan terugkeert naar het lichaam. Die ziel tankt
‘s-nachts bij aan kracht en energie. Die ziel kijkt vanuit haar huis in de sferen
naar uw menselijk leven, uw eigen leven op Aarde. Hier ontdekt ze dan koerscorrecties
te moeten maken of juist niet, in het aards bestaan. Dat is de functie van een uittreding.
Een uittreding is altijd positief. En zal door uw ziel ook altijd als zodanig ervaren
worden. Zelfs wanneer u in een uittreding samen met anderen, naar lagere sferen gaat
om hulp te bieden, om in de duisternis kracht te geven en om liefde te brengen. Wanneer
u zich dat herinnert bij het dagbewustzijn, na het ontwaken, dan herinnert u zich
niet de lagere sfeer. U herinnert zich dan vaak alleen maar dat u op reis was met
iemand die u goed kende, of nog verfijnder, met uw geleidegeest, en dat u anderen
geholpen hebt. Vanuit de positieve kant van het verhaal. Want u hebt met elkaar heel
goed werk gedaan!
Mensen die wakker worden en dan zeggen: “Het was zo’n nare sfeer”, die zijn vaak
helemaal niet naar een lagere sfeer geweest, maar die hebben in hun eigen sfeer teruggekeken
naar hun huidig leven en waren daar als ziel ontevreden over. En dat kan een teleurstelling
geven maar vaker een naar en angstig gevoel wat wel dagen blijft hangen. Stelt u
zich voor, na een dag hard werken heeft u zich ‘s-avonds wat ontspannen en uiteindelijk
besluit u naar bed te gaan om van een welverdiende nachtrust te genieten. U gaat
naar bed. U zet een wekker of laat de gordijnen open zodat u bij het daglicht ontwaakt.
Na enige tijd valt u in slaap, zegt u maar na 350 schaapjes geteld te hebben.
Als u in de desbetreffende nacht zou uittreden duurt het ongeveer vier tot vijf kwartier
voordat de ziel de mogelijkheid krijgt om het lichaam te verlaten. In die vier of
vijf kwartier, misschien zelfs anderhalf uur, ontspant het hele lichaam zich. U komt
u in een slaapsituatie waarin het lichaam helemaal ontspannen is, de spanning van
de dag reeds door de droom verwerkt is, die ligt dan al achter u, en de ziel gemakkelijk
uit het lichaam de astrale wereld kan binnenstappen.
Zo’n uittreding, als het een uittreding zou zijn, duurt in werkelijkheid niet langer
dan een handvol minuten. Dan keert de ziel terug, altijd. Een langere uittreding
bestaat niet. U hebt namelijk niet meer tijd nodig. Want de ziel kan los van die
factor tijd in heel korte tijdseenheden héél veel informatie opdoen en ook heel veel
activiteiten verrichten. U heeft niet meer tijd nodig!
Voorafgaand aan de uittreding moet het lichaam ontspannen zijn en volledig ontladen
van bepaalde energieën. De spanning valt weg door de droombeleving. Sommige mensen
hebben prettige dromen. Sommige mensen hebben nare dromen of boze dromen.
Maar er zijn ook mensen die dromen over, wat ik wil noemen neutrale ervaringen. Over
gebeurtenissen die ze bij het ontwaken niet of maar gedeeltelijk begrijpen. Maar
u kunt ze wel leren begrijpen. Ook weer hier via uw gedachtenkracht, via uw concentratie.
Wanneer u naar buiten gaat dan zult u aan den lijve ervaren dat het buiten warm of
koud is. Het zegt u iets of het doet iets met u. Sommige mensen stappen in hun droombeleving
uit hun huis en doen dat een aantal nachten achter elkaar. En ze begrijpen het niet
en ze zeggen dan: “Ik heb zo’n rare droom, ik ga uit m’n huis en het was heel koud.”
Deze droom zegt niets anders dan - maar het is meer dan genoeg - dat u uit uzélf
naar buiten stapt en via uw aura de zogenaamde boze buitenwereld binnenstapt. Want
die voelt koud en die voelt hard. Wanneer u dezelfde ervaring hebt en u zegt: “Ik
treed naar buiten en het voelt alsof het voorjaar is, ik hoor de vogels fluiten,
ik zie de Zon schijnen.“ Dan hebt u eigenlijk het gevoel dat u luchtig naar buiten
kunt treden en met en in die buitenwereld kunt communiceren.
Wanneer u in de prettige warmte van het voorjaar stapt dan bent u iemand die gemakkelijk
kan communiceren. Als mens maar zeker ook als ziel.
Hoe vreemd het misschien moge lijken, 80% van de mensheid, mannen zowel als vrouwen,
ondergaan deze droom rond hun pubertijd, vlak na hun pubertijd en de eerste jaren
dat ze volwassen zijn, één of meerdere keren. Wanneer u mij die droom over koude
zou vertellen, dan zou ik zeggen tegen diegene die zegt: “Ik droom dat ik in een
koude wereld stap,” u moet maar een kantoorbaan nemen, u moet boekhouder worden.
Dan kunt u zich over boeken heen buigen, dan kunt u met cijfers bezig zijn, daar
kunt u met kennis en kunde - en u bent waarschijnlijk heel kundig daarin - een hele
goede boekhouder worden. Maar u moet niet met mensen iets willen gaan doen. U moet
maar geen therapeut willen worden en met patiënten gaan werken.
Dat zou ik wél zeggen tegen degene die droomt over het voorjaar. Bij beroepskeuze
zou u eigenlijk deze dromen moeten gebruiken.
Nu ga ik het omdraaien. Gedachten zijn krachten. Mijn lieve vrienden, gedachten zijn
krachten. U wilt een beslissing nemen, wat voor beslissing ook. Een verhuizing, een
andere partner, een toekomstige baby, een andere maatschappelijke positie of een
beslissing waarmee heel veel geld gemoeid is.
Kortom, iets waarvan u zegt, dat is een belangrijke stap in mijn leven. Dan kunt
u als u naar bed gaat de droom programmeren. Iedere droom - en gedachten zijn krachten
- iedere droom is te programmeren door middel van uw gedachtenkracht.
Neem iets in uw gedachten waarvan u op dit moment zegt: “Dit zou ik graag willen
bereiken.” Al is het maar rust, of iets wat ik benoemd heb, of iets wat ik niet benoemd
heb maar wat voor u belangrijk is.
Denk er even over na, denk er even over na en maak dan uw keuze. Om dan wanneer ge
uw keuze gemaakt hebt hier aan te denken met gesloten ogen. Probeer het te zien met
uw geestelijke ogen. Probeer het te zien, zoals u als kind een kasteel zag en dat
kasteel in uw fantasiewereld materialiseerde. Probeer het te materialiseren.
Probeer het een vorm te geven. Uw eigen vorm!
BOUW er nu een deur voor. Dus een deur tussen uzelf en het plan waarvan u zegt: “Die
beslissing wil ik nemen, zo wil ik het hebben, dat wil ik bereiken, dat wil ik doen,
dat wil ik ingevuld zien.”
Vergist u zich niet. Het lijkt alsof er iets tussen dat plan, uw doel en uzelf staat.
Het lijkt.., maar het is niet waar. Die deur staat voor hetleven. Wanneer we zo
dadelijk die deur gaan openen dan stapt u binnen - en u weet al wat er achter die
deur is - namelijk het plan wat u zelf gematerialiseerd hebt.
Open de deur, en voel wat het met u doet. Open de deur en stap naar binnen. Kijk
om u heen. Kijk in het plan. Voel. Voelt het koud? Voelt het warm? Voelt het goed?
Voelt het vervelend? Voelt het angstig? U kunt het nu nog met uw gedachten beïnvloeden!
Maar besef wel dat uw leven zich nu reeds in uw eigen plan afspeelt. Denk aan het
kind in uzelf. Wees het kind in uzelf.
Maar stelt u zich nu eens voor mijn lieve vrienden zusters en broeders dat u naar
bed gaat en u doet wat ik zojuist aan u heb voorgesteld. U ontspant zich. U valt
in slaap. Dan hebben uw hersenen er geen invloed meer op. De droom zal u vertellen
of het goed voelt, of het vervelend voelt, of het naar voelt. De droom zal u vertellen
of u die beslissing moet nemen, of u daar geld in moet steken want geld is ook een
energievorm, of u er liefde in moet steken, of er kracht en gedachten in moet steken,
of dat u het niet moet doen.
U kunt namelijk de droom niet verder programmeren dan het programma. Het gevoel bij
de droom komt uit uw hersenen. En als u slaapt kunt u de hersenen niet aan het gevoel
koppelen. Als u slaapt kunt u de hersenfuncties niet aan de programmatie of de materialisatie
van uw doel koppelen. Met andere bewoordingen, u heeft voor u ging slapen al vastgelegd
in uw geheugen of eigenlijk toegevoegd aan de ziel en uw onderbewustzijn, dit wil
ik. U heeft er een deur voor gematerialiseerd en dan gaat u slapen.
U weet dat u automatisch in de droom door die deur zal gaan. En u zult ontdekken
dat u droomt door de deur te gaan. Dan is de belevingswereld dienaangaande zodanig
dat u zegt: “Daar wil ik mijn verdere leven in doorbrengen; in dat plan wil ik energie
steken; met die mens wil ik mijn verdere leven delen.” Of, afhankelijk van de programmatie:
“De beslissing om het eindelijk anders te gaan doen.”
U zult reeds snel ontdekken dat u al uw dromen op bijna dezelfde wijze kunt programmeren.
Het is maar een willekeurige droom, en velen van u hebben hem gedroomd en anderen
van u zullen hem misschien nog dromen op momenten dat u een cruciale beslissing in
uw leven moet gaan nemen. Wil ik dit wel, wil ik dit niet. Wil ik me er voor geven,
wil ik er energie in stoppen. Wil ik er geld, wil ik er .. vult u het zelf verder
maar in.
Want die deur is de deur naar uw karma. Die deur is de deur naar de toekomst. Die
deur is de deur naar het echte leven. Die deur is de deur naar de boze, of juist
naar de prettige buitenwereld. En waarschijnlijk zou het zo kunnen zijn dat u uw
hele reïncarnatie-opdracht, uw hele zelfgekozen karma teniet doet, als u op dat moment
de verkeerde beslissing neemt. En u kunt de goede nemen door in die toekomst binnen
te stappen, door in die belevingswereld te ademen.
Mensen denken vaak dat hun droombeleving en hun uittredingen, hun astrale reizen,
door elkaar lopen. Dat is beslist niet waar.
De uittredingen zullen mondjesmaat naar uw hersenen worden doorgekoppeld, anders
dan wanneer ze belangrijk zijn voor uw leven. Maar het is meer een ervaringsproces,
een belevingswereld van de ziel. Een kijk op het stoffelijk leven. En als er geen
koerscorrecties nodig zijn is de zin om de uittreding te onthouden er niet. Sterker
nog, dan is het de ziel die bepaalt dat hij de ervaring van de nacht zelf wil vasthouden.
Omdat de ziel vindt dat u er als mens niets mee doet of er althans niets mee doen
kunt. Met andere bewoordingen, de droomwereld en de astrale reizen zijn gescheiden.
Bijna alles, en gemakshalve zeg ik dan alles, alles wat u zich herinnert bij het
ochtendgloren heeft te maken met directe of indirecte dag-verwerking.
Stelt u zich voor iemand die heel vaak over iets droomt heeft er iets mee uit te
werken. Iemand die heel vaak over kinderen droomt heeft iets met kinderen uit te
werken. Hoe kunt u er achter komen wat u er mee uit te werken hebt?! Door het gevoel
wat u erbij heeft eerlijk, en dat is vaak moeilijk voor mensen, eerlijk te analyseren.
Het zou kunnen zijn dat u een seksuele aantrekkingskracht tot kinderen heeft, maar
dat u uit fatsoen die gedachte niet wilt hebben. Maar juist door het niet mogen
gaat u er veelvuldig over dromen.
Dan is het gemakkelijk om te zeggen: “Ik kom regelmatig in de kindersfeer” Daarmee
heeft u het probleem wat u misschien toch hebt, niet opgelost. En u zult het blijven
dromen. Maar wat belangrijker is, u zult een probleem hebben op Aarde.
U zult de droom dus moeten analyseren: Werkt het naar lichamelijke facetten, of is
het wel degelijk zo dat ik heel vaak en veelvuldig en soms zelfs meer dan dat in
die kindersfeer iets doe voor andere zielen. Maar u kunt het ook op een andere manier
ervaren. U kunt bijvoorbeeld ook zeggen: “Ik droom vaak over kinderen omdat ik als
ziel gekozen heb om heel veel kinderen in mijn leven te baren.”
De droom op zich zegt dus niet altijd wat. Maar, maar u kunt uit de droom wel heel
erg veel gegevens halen. Elke droom heeft een veelvoud aan gegevens. Maar die veelvoud
aan gegevens is gebouwd om één, twee of drie, kernpunten. En die kernpunten kunt
u er uit halen. Usance is, en de werkelijkheid is, dat u ze er heel goed uit kunt
halen en dat iedereen zijn eigen droomuitlegger is, maar dat mensen vaak niet gespiegeld
willen worden door zichzelf. Ze willen zichzelf geen straf opleggen. Maar zie het
maar als een opvoedkundige maatregel naar uzelf. En als u eerlijk bent tegen uzelf
dan zult u begrijpen dat alles wat via uw onderbewustzijn als de droomwereld naar
buiten komt, uit uzelf komt.
De droom vertelt u haarscherp uw magere en uw vette jaren. De droom vertelt u haarscherp
wie u bent. Zelden gebeurt het dat de droom iets met een ander te maken heeft. De
droom is úw belevingswereld. De droom is úw dag-verwerking. De droom vertelt u wat
u graag zou willen maar niet kunt doen. Wat verboden is op Aarde, wat u graag zou
willen. Wat niet mogelijk is op Aarde, wat u graag zou willen. Dat kan een traumatische
droom worden. Maar op het moment dat u het onderkent, eerlijk en open onderkent,
hebt u eigenlijk al stoom van de ketel gegooid en zullen de dromen wegvallen!
Daarmee is het probleem nog niet opgelost, maar dat is de volgende fase. Waarin gedachten
krachten zijn.
En waarin u uw gedachtenkracht kunt omvormen tot een meditatie en tot een zelfanalyse
zonder emotie. En “zonder emotie” betekent in míjn bewoordingen in dit verband: Zonder
invloed van anderen. Want u kunt uw droom voorleggen aan de ander. En zelfs als de
ander hem haarscherp analyseert is dat nog niet een voorwaarde dat u er ook iets
mee kunt. Want als u er iets mee had gekund had u hem zelf wel kunnen analyseren.
Weinig mensen in het westen van uw wereld zullen dromen over een voedseltekort. Maar
wanneer u in een oorlogssituatie komt zoals veel landen op uw wereld, waarin volkeren
op de vlucht moeten, dan is er honger. En dan kan die honger inderdaad terugkeren
in een droombeleving, zelfs lange tijd nadat er weer voldoende voedsel is. Omdat
het nog niet verwerkt is.
De angst geen voedsel te hebben, het trauma geen voedsel te hebben, blijft nadat
het voedsel er weer is nog bestaan. Dus blijft het in de droomverwerking terugkomen.
Tot, totdat die mens geaccepteerd heeft dat het een tijdelijke fase was die voltooid
verleden tijd is, en die op dit moment geen invloed meer heeft. En die naar alle
waarschijnlijkheid en meer dan dat niet meer terug zal komen. Toch blijven ze dikwijls
nog lang dromen over ‘dát wat niet meer bestaat ‘!
Zoals mensen vaak maandenlang na de dood van hun partner, van hun geliefde of hun
kind nog over die partner, hun geliefde of dat kind dromen. De vader is de wens van
de gedachte en men zegt dan: “Het kind verschijnt in mijn dromen, het is een materialisatie,
het kind zoekt mij op, die partner zoekt mij op.”
Maar vaak is dat niet zo, omdat die partner eerst in de astrale wereld tot rust moet
komen. Omdat die partner misschien in een verschijning heel even, vlak na, maar daarna
niet meer, afscheid genomen heeft. En dan in het licht is binnengetreden. Of het
leven heeft moeten accepteren en verwerken.
Dan is er geen mogelijkheid tot een contact. Ook niet wanneer er een emotie is dienaangaande.
Vanuit u naar de ander, vanuit de ander naar u. Want emoties blokkeren het contact
tussen de astrale wereld en de Aarde, de Aarde en de astrale wereld.
Wat wel gebeurt is dat u er over gaat dromen. En dat is logisch, want er zijn dingen
niet af, er zijn dingen niet ingevuld, er zijn dingen niet klaar. Dat kun je na een
echtscheiding hebben. Dat kun je na een plotselinge dood hebben. Dat kun je in diverse
situaties hebben waarin dingen niet af zijn.
En dan wil je het eind er aan vastmaken. Maar dat kun je niet, dat kun je niet meer.
Dan ga je het in je droom doen.
Maar dat is eigenlijk niets anders dan het verwerken. Het verwerken, het ontladen
van de spanning die het verlies teweeg brengt. Dan kan zo’n droombeleving een troost
zijn voor mensen. Ik zeg “dan kán”, dan kán zo’n droombeleving een troost zijn voor
mensen. Maar veelal wordt het “lijden” er nog door versterkt. Omdat mensen als ze
wakker worden die figuur dan nog meer missen. Toch zal die droombeleving moeten worden
gerealiseerd om er doorheen te komen en om de spanning af te voeren.
Er zijn mensen die dromen met een vliegtuig of met een schip een hele verre reis
te maken. Past u op. Een vliegtuig is een snel vervoermiddel. Een boot is een traag
vervoermiddel. Een hele reis om de wereld kan met een vliegtuig in twee dagen gebeurd
zijn. Een reis om de wereld kan met een boot wel 60 dagen duren of langer. Met andere
bewoordingen, het reizen wat u in de droom doet en de snelheid die daar iets in te
vertellen heeft wordt vaak teruggekoppeld naar het vervoermiddel wat u gebruikt.
Met andere bewoordingen, als u droomt verre reizen te maken dan gaat het er niet
om waar u naar toe gaat, maar dan gaat het er vaak om welk vervoermiddel gebruikt
u. Gebruikt u een snel vervoermiddel dan betekent dat, dat u gemakkelijk kunt loslaten
en over hele grote afstand in denken kunt gaan. En de boot vertelt u dat u moeizaam
losweekt uit het oude en van veraf al kijkt naar de nieuwe kust en er langzaam naartoe
groeit. Of dat u zegt, op dit moment kan ik een punt achter dingen zetten en ik kan
in een nieuwe fase beginnen en ik vlieg naar de nieuwe wereld met een grote snelheid.
Dat betekent snelheid in verandering. Een boot is traag in verandering.
Ik wil dit niet koppelen aan schuld. Maar stelt u zich voor dat u zou dromen dat
u een andere maatschappelijke positie krijgt. En misschien wilt u dat ook wel. En
u zou dromen dat u vanuit uw land naar Australië zou gaan, met een vliegtuig. Of,
u zou dromen dat u een andere maatschappelijke positie krijgt in Australië en dat
u er met de boot naartoe gaat.
Wat zegt die droom u dan. Die droom zegt misschien niet dat u een maatschappelijke
positie in Australië krijgt, want dat is niet belangrijk. (Dat is slechts de grote
verandering) Belangrijk is het vervoermiddel, de snelheid. De snelheid waarmee u
die maatschappelijke positie krijgt. Krijgt u hem al binnen enkele dagen, weken,
maanden? En kunt u het oude gemakkelijk loslaten? En kunt u naar kennis en kunde
eigenlijk ál in het nieuwe bezig zijn terwijl u het oude nog niet eens hebt losgelaten.
Of, zal het allemaal zijn tijd nodig hebben. Moet u er aan wennen dat u het oude
niet meer heeft. Behoort u tot de mensen die naar het nieuwe toe moeten groeien en
die een jaar nodig hebben om het oude los te laten, en die nog een jaar nodig hebben
om in de nieuwe maatschappelijke positie te gewennen. Dat kunt u uit die droom halen.
Maar nogmaals - en vergeeft u mij - daar zult u een stukje bewustzijn en een stukje
doorzicht voor nodig hebben.
Zo zal de droom niet uw leven mogen beïnvloeden. Maar zo zal de droom u gegevens
moeten verstrekken. Met die gegevens kunt u aan de slag. De gegevens van de droom
kunt u meenemen in uw meditatie. Daar moet u kracht aan toevoegen. En gedachten
zijn krachten. Dat betekent weer: “dít is wat ik wil.” En niet: “nou ja maar, en
misschien, en als ik het nou verkeerd doe wat dan.”
Want dan wilt u het niet echt, dan twijfelt u. En als u twijfelt kunt u het maar
beter laten. Dan is de oude situatie stabiel en dus een veiligheid die geen problemen
oplevert.
Meer vrouwen dan mannen voelen zich onbegrepen. Onbegrepen door hun partner, onbegrepen
door hun ouders of onbegrepen door het leven. Met als bijna logisch gevolg: Onbegrepen
in bijna elke maatschappelijke positie, in elk geestelijk verbond wat ze sluiten,
en wat dies meer zij. Toch vinden diezelfde mensen het vreemd dat ze meer dan eens
dromen dat ze al of niet met een speelbeest in een hoek zitten en vaak in die droom
niet ouder zijn dan een jaar of zes, zeven, acht.
De eerste jaren tot aan een jaar of zes vormt het kind zijn zelfbeeld want dat moet
rond het achtste jaar zijn ingevuld. Als de ouders, de opvoeders of wat dan ook dat
zelfbeeld niet sterk onderbouwd hebben dan zal dat kind zich niet geaccepteerd voelen
door het leven en later problemen krijgen met zichzelf en anderen.
Op latere leeftijd zullen die mensen een behoorlijke of zelfs hoge maatschappelijke
positie kunnen aannemen. Want, om te overleven in de woestijn van onbegrepen gevoelens
kunnen ze alleen overleven door studie na studie na studie te doen en met kop en
schouders boven anderen uit te steken. Want in gevoel en menselijke waarden zullen
ze dat nooit kunnen!
Ze zullen hun studie gebruiken om macht en politieke heerschappij, of tenminste een
gerespecteerd zelfbeeld naar zich toe te trekken.
Maar diezelfde mensen dromen één- tweemaal per week een leven lang dat ze als een
kind van zes met een speelbeest in een hoek zitten, de duim in de mond. Of dat ze
gestraft zijn en voor straf in de hoek moeten staan.
Diezelfde mensen maken waarschijnlijk weinig fouten, noch geestelijk noch stoffelijk.
Maar ze hebben het gevoel dat als er een ongeluk gebeurt vóór hun huis, dat het aan
hún indirecte aanwezigheid te wijten valt. Ze hebben het gevoel dat als ze in de
buurt bij andere mensen zijn, dat andere mensen ziek of ongelukkig worden. Ze hebben
het gevoel dat ze minderwaardig zijn, dat alles wat fout gaat aan hen te wijten is.
En ze kunnen zelfs uiteindelijk te maken krijgen met een meervoudige persoonlijkheidsstructuur.
En geen psychiater, geen psycholoog, en weinig van de weinige zielkundigen - echte
zielkundigen - zijn in staat dit probleem in een korte tijd te keren.
Het zelfbeeld van mensen is belangrijk voor hun leven. Het wordt bepaald in de eerste
levensjaren en wel grotendeels door de opvoeding en wordt later overgenomen door
mede-scholieren en de maatschappij.
Datzelfde ziet u wanneer iemand ontslagen wordt. Buiten zijn of haar schuld ontslagen
wordt omdat het bedrijf ophoudt te bestaan of gaat saneren. Men is dan nog relatief
jong en men heeft dan geen werk meer. Men voelt zich onwaardig. En datzelfde patroon
in die droombeleving kan, of zal zelfs in vele gevallen, naar buiten komen. Het
zal naar buiten komen vanuit een gevoel “ik ben onwaardig”.
Zoals men dat vroeger in de kerk zei: “Ik ben onwaardig dat Ge komt in mijn hart.
Ik ben onwaardig dat ik voor Uw aangezicht verschijn want ..” En dan komt er een
verhaal. Maar het verhaal is niet anders dan een aangepraat schuldgevoel. Het is
vaak onbedoeld en zonder schuld, aan het kind overgedragen in de eerste jaren. Omdat
de ouders zelf niet begrepen hoe met zichzelf en met het leven om te gaan.
Wat overblijft is de ontsnappingsclausule. De niet verwerkte spanning, de niet verwerkte
minderwaardigheidsgevoelens, de niet verwerkte gevoelservaringen leiden ertoe dat
het kind zichzelf in een droombeleving in een positie plaatst, in een hoek, ineengedoken,
waarin het gestraft wordt door anderen.
Als een ontsnappingsclausule. Want dan kan het kind in uzelf op dat moment zeggen:
“Ik ben niet schuldig aan mijn fouten, men heeft mij gestraft, men heeft mij bevolen
in de hoek plaats te nemen. Men heeft mij dingen laten doen.”
En diezelfde mensen, als ze ooit in spirituele kringen komen, krijgen dan te maken
met stemmen die men hoort. Stemmen die opdrachten geven om verkeerde dingen te doen,
zelfs stemmen om andere mensen te doden.
Uiteindelijk is het zelfbeeld het beeld waaruit men moet kunnen ontsnappen, men moet
naar buiten kunnen treden. Ik sprak eerder over een deur. U moet die deur door kunnen
gaan. Als u die deur niet kunt openen, kunt u nooit de toekomst binnen stappen.
Want uw eigen huis kent u, alles wat er in staat kent u. Zelfs met uw ogen dicht,
als een blinde, zou u door uw huis kunnen lopen. U hebt er immers zelf alles neergezet.
U hebt er alles in opgeborgen. U houdt er een leven lang alles in vast. En met gesloten
ogen kunt u tussen stoelen, om tafels heen, tussen het dressoir en de deur uw weg
vinden naar de keuken of omgekeerd.
Maar zo is het ook met uzelf. U hebt leren omgaan met uzelf. U hebt leren omgaan
met uw tekortkomingen en uw al of niet aangeprate gebreken. U kunt er met uw ogen
dicht zonder problemen doorheen wandelen, alsof u op klaarlichte dag langs het strand
wandelt. Maar u vergeet dat u bezig bent in uzelf te wandelen. Want immers, om door
uw huis te lopen met gesloten ogen moet u teruggaan in uw uw eigen herinnering: Waar
staat wat. Waar kan ik mij aan stoten of pijn aan doen.
Maar dat “aan stoten of pijn aan doen” in geestelijke zin bepaalt dat u in een situatie
komt waarin u zegt: “Ik wil mij niet pijnigen, ik wil mij niet kastijden, ik ben
niet masochistisch.” Zoals men dat van Christus Jezus denkt. “Ik ben niet .. en men
zal mij geen pijn meer doen, men zal mij niet meer kruisigen, men zal mij niet meer
geselen, men zal mij niet meer...“
En dan kunt u heel goed met het leven omgaan. En dan kunt u door te leren en te leren
een goede maatschappelijke positie krijgen. En wat u uitstraalt trekt u aan, en u
krijgt een partner die u hoogacht om uw maatschappelijke positie maar die nooit vraagt
om te voelen.
En dan gaat u naar bed en dan droomt u uw verschrikkelijke droom. Want die droom
voelt eenzaam. Die droom voelt niet alleen eenzaam maar ook gevaarlijk, u zit in
een hoek waar u niet uit kunt komen. U mag niet opstaan, u mag niet uw blik naar
boven richten u moet uw blik naar beneden houden. U houdt uw speelbeest stevig vast
en er wordt voor u gedacht. U antwoordt alleen met twee woorden als u iets gevraagd
wordt.
Dat mijn lieve vrienden is het beeld wat veel mensen in hun onderbewustzijn meedragen.
Waarover ze niet praten. Totdat ze de droom begrijpen en zo uiteindelijk zichzelf
begrijpen. Tot ze via gedachten-kracht - en gedachten zijn krachten - terug kunnen
gaan naar het begin: Wie ben ik?.. Wat vind ik zelf van het leven? Ben ik net als
die boom in dat bos één boom, met takken en bladeren, met gevoelens en emoties, met
voorkeuren en afkeuren? Ben ik als die enkele boom in het bos onderdeel van het
grote geheel, de maatschappij en dat hele bos met al die bomen.
En kan het zijn dat als één van die bomen ziek wordt, een andere boom dan ik, ik
uiteindelijk ook ziek zal worden? Want we zitten aan elkaar vast, we behoren tot
dezelfde soort, tot hetzelfde ras. Is het zo met mensen, dat als één mens angst heeft,
gefaald heeft, fouten gemaakt heeft, hij in staat is die angst of dat falen op anderen
over te dragen langs telepathische weg? En laten die anderen zich dit aanleunen,
of zijn ze in staat hun eigen levenssap, hun eigen levensenergie naar buiten te gooien?
En wat ze uitstralen zullen zij ontvangen.
Er zijn mensen op uw wereld, die hebben dit proces jarenlang met zich meegedragen.
Het zijn er geen tien, geen honderd, geen duizend, het zijn er duizenden en nog eens
duizenden die diezelfde droom dromen als dat kind, dat kind in zichzelf dat nooit
volwassen mocht worden. Omdat het toch geen beslissingen kon nemen, omdat het het
toch altijd fout deed, dat gestraft werd en in die hoek moest zitten. Datzelfde kind
wat ...
Is dat zomaar een fantasie, is dat zomaar een droom. Nee, het is de droom van honderdduizenden
mensen en nog eens honderdduizenden mensen op Aarde die ze meer dan één-, twee-,
driemaal per week dromen. Als de enigste overlevingskans, als een overlevingsmechanisme
om niet krankzinnig te worden, om geen suïcide te plegen, om uiteindelijk uit hun
patroon te komen.
En dan is die droom niets anders dan een ontlading. Alles is in beweging. Maar bij
sommige mensen is er bijna niets meer in beweging. En men zegt dan in spirituele
kringen: de kundalini-energie is geblokkeerd. Dat is waar. Maar het is de derde stap
in het verhaal.
Ik heb getracht in de ruimte die ik kreeg iets over uw dromen en uw gedachtenkracht
aan u over te dragen. Zie het als een handleiding. Al het andere moet u immers zélf
doen. En zorg dat u daar niet te laat mee komt.